Η ανάγκη της επικοινωνίας - Πρωτόγονες Μορφές Επικοινωνίας
 


Από τα πιο παλιά χρόνια οι άνθρωποι ένιωσαν την ανάγκη να μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους. Το πρώτο βλέμμα, το πρώτο άγγιγμα ήταν η πρώτη αμοιβαία επαφή ανάμεσα σε δυο ανθρώπους και η πρώτη μορφή επικοινωνίας.
Αρχικά οι πρωτόγονοι, επειδή δεν είχαν αναπτύξει την ομιλία , επικοινωνούσαν με κραυγές. Έχει εξακριβωθεί ότι ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε τον άναρθρο λόγο πριν αποκτήσει τον έναρθρο λόγο. Φαίνεται όμως από την πρωτόγονη εποχή γνώριζε ότι η φωνή χάνεται ενώ τα γραπτά μένουν. Έτσι ζωγράφιζε στις σπηλιές τα γνωστά σήμερα σπηλαιογραφήματα, μορφές και σχήματα, λιοντάρια, πιθήκους και ανθρώπους.
Τη θέση τους πήρε η φωτιά, η οποία δημιούργησε άλλη μια ακόμη μορφή οπτικής επικοινωνίας , χάρις στην οποία πραγματοποιήθηκε η ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ μεγαλύτερων αποστάσεων. Τοποθετούσαν μια δάδα στην κορυφή του βουνού, ώστε να είναι ορατή από την απέναντι βουνοκορφή και έτσι ερχόταν η απάντηση. Οι δάδες χρησιμοποιούνταν μέχρι πριν από 150 χρόνια από διάφορες φυλές, μέχρι που ανακαλύφτηκε ο ηλεκτρικός τηλέγραφος του Μορς.

Η όραση, η ακοή, ο ήχος και η φωτιά ήταν τα πρωτόγονα μέσα τηλεπικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων.
Τα μαύρα πανιά στο πλοίο της επιστροφής του Θησέα, τα οποία ξεχάστηκαν και δεν έγιναν άσπρα για να δείξουν τη σωτηρία του Θησέα και οδήγησαν τον πατέρα του, Αιγέα, στο πέλαγος ήταν μια μορφή τηλεπικοινωνίας. Επίσης τα σήματα καπνού των Ινδιάνων και οι συνθηματικές τυμπανοκρουσίες , τα ταμ - ταμ που χρησιμοποιήθηκαν στην Αφρική και στην Αμερική πριν να πάνε εκεί οι Ευρωπαίοι.
Μέχρι να αξιοποιηθούν τα φαινόμενα του ηλεκτρισμού που ξεκίνησαν τυχαία το 1764 και να εμφανιστεί ο ηλεκτρικός τηλέγραφος, ο άνθρωπος εφηύρε διάφορα αυτοσχέδια συστήματα επικοινωνίας, ανάλογα με τη μορφολογία του εδάφους της χώρας του. Για παράδειγμα στην Ολλανδία που έχουν πολλούς ανεμόμυλους και η χώρα είναι επίπεδη , κολλούσαν γράμματα πάνω στη φτερωτή των ανεμόμυλων και έτσι μετέδιδαν τα μηνύματά τους. Ο Άγγλος Robert Hooke τοποθέτησε σε διάφορους λόφους ψηλούς ιστούς από τους οποίους κρεμούσε μεγάλα ξύλινα γράμματα και κωδικοποιημένα σύμβολα, τα οποία φαίνονταν από μακρινές αποστάσεις με τηλεσκόπια. Ο επίσης Άγγλος Murray έπειτα από 112 χρόνια σκέφτηκε ένα παρόμοιο, αλλά πολυπλοκότερο σύστημα χρησιμοποιώντας ξύλινα πλαίσια που ανοιγόκλειναν και μετέδιδαν μηνύματα.
Ο άνθρωπος από το πρώτο βλέμμα μέχρι την εποχή μας, εποχή του Διαδικτύου και των δορυφόρων, επιθυμεί την επικοινωνία. Τους τρόπους τους εφευρίσκει.

 

ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
 

α. ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ
(φρυκτός= πυρσός και ώρα= φροντίδα)

 
Στην Αρχαία Ελλάδα ο τηλέγραφος με φωτιά ήταν σε μεγάλη χρήση. Αυτό μας αποδεικνύουν οι περιγραφές του Ομήρου. Στην τριλογία "Ορέστεια" του Αισχύλου, υπάρχουν τα χαρακτηριστικά λόγια ενός αρχαίου φρυκτωρού, που περιμένει νύχτα μέρα το νέο για την πτώση της Τροίας για να το αναγγείλει στην Κλυταιμνήστρα. Στην τραγωδία "Αγαμέμνων" που αποτελεί το πρώτο μέρος της τριλογίας "Ορέστεια", έχουμε και την πρώτη αναφορά στη χρήση του τηλέγραφου στην ιστορία των τηλεπικοινωνιών.
Στην αρχαία Ελλάδα η αρχή του νήματος στις τηλεπικοινωνίες βρίσκεται στην αναμονή του μηνύματος για την πτώση της Τροίας. Για τη μετάδοση του μηνύματος χρησιμοποιήθηκε το σύστημα της πυρσείας δηλαδή η χρήση φωτεινών αναμεταδοτών από βουνοκορφή σε βουνοκορφή. Η διαδρομή του σήματος ήταν από την Ίδη της Τροίας στο Έρμαιο της Λήμνο, μετά στην κορφή του βουνού του Δία τον Άθω (Άγιον Όρος), στον Μάκιστο της Εύβοιας, μετά στο Μεσσάπιο (Εύριπος), στον Κιθαιρώνα , στα Μέγαρα και στις κορφές του Αραχναίου, κοντά στις Μυκήνες στο ανάκτορο των Ατρειδών.
Η Κλυταιμνήστρα είχε δώσει εντολή σε έναν παρατηρητή να περιμένει στη στέγη του παλατιού, μέχρι να δει τους αναμμένους δαυλούς στις κορφές των βουνών, που θα σήμαινε ότι πάρθηκε η Τροία από τους Έλληνες. Επί πολλούς μήνες δε φαινόταν τίποτα . Μια νύχτα όμως έλαμψε η φλόγα και η Κλυταιμνήστρα ετοίμασε λαμπρή γιορτή στο Άργος για τον εορτασμό του σπουδαίου γεγονότος.
Στο κείμενο του Αισχύλου φαίνεται καθαρά πόση σημασία έδιναν οι Αρχαίοι Έλληνες στον οπτικό τηλέγραφο. Τα βουνά που επιλέχτηκαν για την αναμετάδοση του μηνύματος δεν είναι τυχαία. Ακόμη και σήμερα αν ανεβούμε πάνω σε μια από αυτές τις κορφές και κοιτάξουμε με καθαρό ουρανό, θα μπορέσουμε να διακρίνουμε την απέναντι κορυφή.
Ο τρόπος αυτός της επικοινωνίας είναι γνωστός ως πυρσεία ή φρυκτωρία και αναφέρεται ακόμη και από τους Ευριπίδη, Αριστοφάνη και Θουκυδίδη.
 

β. ΥΔΡΑΥΛΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ή ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΙΝΕΙΑ

 

 
Ο Αρκάδας στρατηγός Αινείας ο Τακτικός, σπουδαίος στις μάχες αλλά και στις τεχνικές κατασκευές, όπως αναφέρει ο ίδιος στο έργο του "Πολιορκητικά" , γύρω στο 330 π. Χ. είχε επινοήσει ένα πολύ έξυπνο σύστημα τηλεγραφίας. Την περιγραφή και τη λειτουργία της συσκευής διέσωσε ο ιστορικός Πολύβιος ( 201 - 121 π. Χ. ). , την ονομασία του όμως "υδραυλικός τηλέγραφος" την οφείλει στον Ευάγγελο Σταμάτη.

Περιγραφή
Στους σηματοδοτικούς σταθμούς υπήρχαν δυο πανομοιότυποι κάδοι με μορφή κυλίνδρου γεμάτοι με νερό μέχρι το ίδιο σημείο που είχαν στη βάση τους από μια βρύση ίδιας διαμέτρου, ώστε , όταν έτρεχε το νερό η ροή του να ήταν η ίδια και στους δύο κάδους. Το ύψος των κάδων ήταν περίπου 1,5 μέτρο και το πλάτος τους περίπου μισό μέτρο.
Πάνω στο νερό του κάθε κάδου επέπλεε ένα ξύλινο ραβδί που ήταν κάθετα στηριγμένο σε ένα κυλινδρικό φελό, που είχε διάμετρο λίγο μικρότερη από την αντίστοιχη των δοχείων. Το ραβδί ήταν χωρισμένο σε παράλληλους κύκλους που είχαν απόσταση περίπου 6 εκατοστών μεταξύ τους. Στα κενά αυτών των κύκλων ήταν σημειωμένες διάφορες κωδικοποιημένες πληροφορίες , στρατιωτικής φύσης περισσότερο , οι ίδιες και στους δύο κάδους. Τέτοιες πληροφορίες μπορεί να ήταν "εισβολή εχθρικού στρατού", "εμφάνιση πλοίων", "κινήσεις στρατευμάτων", κ. λ. π.

 

Λειτουργία (βλ. Movie Clip)

Η επικοινωνία μεταξύ των σταθμών με το σύστημα αυτό γινόταν ως εξής:
Όταν επρόκειτο να μεταδοθεί ένα μήνυμα, ειδοποιούσαν για την πρόθεσή τους τον επόμενο σταθμό υψώνοντας ένα πυρσό. Μόλις ο απέναντι σταθμός απαντούσε ότι έλαβε το σήμα, υψώνοντας κι αυτός πυρσό, ο πομπός ύψωνε τον πυρσό του και πάλι και άνοιγαν και οι δυο τις βρύσες να τρέξουν ταυτοχρόνως. Όταν το ραβδί, καθώς κατέβαινε, έφθανε στο μήνυμα που ήθελαν να μεταδώσουν στα χείλη του κάδου , τότε ο πομπός χαμήλωνε τον πυρσό και έκλεινε τη βρύση του. Ο λήπτης έκλεινε και αυτός τη δική του βρύση. Τα μηνύματα έφταναν και στους δυο σταθμούς στο ίδιο σημείο. Ο λήπτης γινόταν μετά πομπός στον επόμενο σταθμό, κ. ο. κ. Το σύστημα αυτό είχε το μειονέκτημα να είναι αργό και να μην μπορεί να δώσει ακριβείς πληροφορίες πέρα από κάποιες απλές αναφορές για τις εχθρικές κινήσεις.
Το σύστημα αυτό στηρίζεται στο συγχρονισμό των κινήσεων πομπού και δέκτη, κάτι που συναντάμε και στα τηλεπικοινωνιακά συστήματα.

 
γ. ΟΠΤΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ
Ο Έλληνας ιστορικός Πολύβιος μας περιγράφει έναν άλλο τρόπο επικοινωνίας των Αλεξανδρινών Κλεοξένη και Δημοκλείτου που επινόησαν το 350 π. Χ. και ήταν πράγματι επαναστατικός.
Στο σύστημα αυτό ο πομπός και ο δέκτης είχαν ο καθένας από δυο τοίχους που απείχαν μεταξύ τους λίγα μέτρα και ο σταθμός που έκανε το δέκτη μπορούσε να τους διακρίνει εύκολα με κάποια διόπτρα. Η επικοινωνία με αυτόν τον τρόπο αποδείχτηκε ότι ήταν δυνατή μέχρι 30 χιλιόμετρα.
H κατασκευή των τοίχων έμοιαζε με πολεμίστρες , με έξι εσοχές και πέντε κοιλότητες. Η κάθε κοιλότητα φιλοξενούσε και από μια πυρσεία και είχε πλάτος περίπου ένα μέτρο. Όπως έβλεπε το σταθμό εκπομπής ο δέκτης, ο αριστερός τοίχος αντιστοιχούσε στη σειρά των γραμμάτων και ο δεξιός στη στήλη των γραμμάτων. Είχαν χωρίσει τα γράμματα της αλφαβήτου σε πέντε ομάδες και σε πέντε στήλες, με την τελευταία σειρά και στήλη να έχουν από ένα γράμμα λιγότερο. Το κάθε γράμμα αντιστοιχούσε σε κάποια σειρά και κάποια στήλη και με κατάλληλα ανάμματα των πυρσών ο λήπτης λάμβανε τα γράμματα ένα ένα. Κάθε ζευγάρι αριθμών αντιστοιχούσε και σε ένα γράμμα της αλφαβήτου.

1
2
3
4
5
1
A
B
Γ
Δ
Ε
1η πλάκα
2
Ζ
Η
Θ
Ι
Κ
2η πλάκα
3
Λ
Μ
Ν
Ξ
Ο
3η πλάκα
4
Π
Ρ
Σ
Τ
Υ
4η πλάκα
5
Φ
Χ
Ψ
Ω
5η πλάκα

Αν άναβαν δηλ. πρώτα δύο πυρσοί και μετά τρεις , σήμαινε τη δεύτερη στήλη και την τρίτη γραμμή δηλ. την αποστολή του γράμματος Μ κ. λ. π. Με τον τρόπο αυτό γίνονταν οι αποστολές όλων των γραμμάτων. Ο Πολύβιος αναφέρεται στην απλότητα και στην ακρίβεια που παρείχε αυτός ο κώδικας επικοινωνίας. Οι πυρσοί είχαν επάλειψη ρετσινιού ή ακάθαρτου πετρελαίου, που ήταν γνωστό από τότε στο Κερί της Ζακύνθου, όπου και σήμερα αναβλύζει. Ο Αισχύλος μιλάει για το "άγγαρο πυρ" (άσβεστο πυρ) των φρυκτωριών.
Τα δυο αυτά συστήματα των αρχαίων Ελλήνων ο οπτικός και ο υδραυλικός τηλέγραφος είχαν τα μεγάλα μειονεκτήματα γιατί ήταν πολύ αργά στη μετάδοση ενός μεγάλου μηνύματος και χρειάζονταν να είναι σε ετοιμότητα ένας μεγάλος αριθμός από σταθμούς αναμετάδοσης, για την αποστολή και λήψη μηνυμάτων. Ήταν όμως τα πρώτα συστήματα μετάδοσης πληροφοριών σε μεγάλη απόσταση και χρησιμοποιήθηκαν για πολλούς αιώνες σε πολλά σημεία στην Ελλάδα και αλλού.
Στα Αλεξανδρινά χρόνια χρησιμοποιήθηκε ο ακουστικός τηλέγραφος που ήταν ένας μεταλλικός τηλεβόας που είχε δυνατότητα μετάδοσης ήχου μέχρι 2,5 χ. λ. μ.




Αναπαράσταση ακουστικού τηλέγραφου.
 
Οι Καρχηδόνιοι συμπλήρωσαν και βελτίωσαν τον υδραυλικό τηλέγραφο του Αινεία του Τακτικού.
Οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες Τραϊανός και Αδριανός (1ος και 2ος αιώνας μ. Χ.) εγκατέστησαν ένα πολύ ευρύ δίκτυο φρυκτωριών με 6.000 χιλιόμετρα κάλυψης και με 1.500 σταθμούς αναμετάδοσης.
Ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου ήταν και ο Φάρος της Αλεξάνδρειας που λειτουργούσε και σαν τηλεπικοινωνιακό κέντρο. Πραγματικός άξονας του κόσμου, με τη φωτιά στην κορυφή του, όπως γράφει ο Στράβων, χρησίμευε για τον καθορισμό του πρώτου μεσημβρινού.
Ακόμη και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν δίκτυο φρυκτωριών για να πληροφορούνται έγκαιρα για τις πλημμύρες του Νείλου.
 
ΒΥΖΑΝΤΙΟ
 
α) ΚΑΜΙΝΟΒΙΓΛΑΤΟΡΕΣ
 
Η μετάδοση πληροφοριών με τη χρήση σταθμών φρυκτωριών συνεχίστηκε και κατά τους βυζαντινούς χρόνους. Την περίοδο αυτή δεν χρησιμοποιείται πλέον η έκφραση φρυκτωρίες αλλά καμινοβιγλάτορες, λέξη η οποία προέρχεται από την κάμινο (που διατηρούσε άσβηστο το "άγγαρο πυρ") και τη βίγλα (παρατηρητήριο). Επίσης από αναφορές ιστορικών μαθαίνουμε ότι οι καμινοβιγλάτορες ήταν περισσότερο βελτιωμένες κατασκευές σε σχέση με τις φρυκτωρίες.
 
β) ΩΡΟΝΟΜΙΟ
 
Τα έτη 829 - 842 μ. Χ. ο Λέων Επίσκοπος Θεσ/κης βελτίωσε το σύστημα αποστολής πληροφοριών των φρυκτωριών με το "Ωρονόμιο", σύστημα συγχρονισμένο με μηχανικά ωρολόγια υποδιαιρούμενα σε αντίστοιχες ώρες και συνδυασμένα με αριθμογραφικό κώδικα των πιο σημαντικών ειδήσεων. Το σύστημα αυτό διατηρήθηκε για πολλά χρόνια και το έτος 1204 μ. Χ. οι Σταυροφόροι δημιούργησαν το μεγάλο δίκτυο καμινοβιγλατόρων από την Κωνσταντινούπολη μέχρι τον Τάραντα.

Μέχρι το τέλος του 16ου αιώνα μ. Χ. περίοδο κατά την οποία βελτιώθηκε το τηλεσκόπιο, οι επινοήσεις των Αρχαίων Ελλήνων αποτελούσαν τη βάση για τη μετάδοση κάθε πληροφορίας, συμβάλλοντας πάρα πολύ στην εξέλιξη των τηλεπικοινωνιών.

 
ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
 
Όλα τα συστήματα επικοινωνίας που είχαν επινοηθεί μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα είχαν το μεγάλο μειονέκτημα ότι δεν μπορούσαν να μεταδώσουν ολοκληρωμένες πληροφορίες, αλλά μόνο κάποιους κωδικούς και ακόμη επηρεάζονταν πολύ από τις καιρικές συνθήκες.
Η εξέλιξη, όμως, της επικοινωνίας και κυρίως η βιομηχανική επανάσταση, η μεγάλη ανάπτυξη των μεταφορικών μέσων , η συγκέντρωση του πληθυσμού στα αστικά κέντρα και τα μεγάλα συμφέροντα των αποικιακών κρατών για γρήγορη και πολύπλευρη πληροφόρηση είχαν κάνει επιτακτική τη δημιουργία ενός αξιόπιστου συστήματος επικοινωνίας που να ανταποκρίνεται στις νέες ανάγκες.
Τη λύση στο μεγάλο αυτό πρόβλημα την έδωσε η μελέτη και η αξιοποίηση των φαινομένων του ηλεκτρισμού, που ξεκίνησε τυχαία το 1764 στην Ολλανδία και κατέληξε θριαμβευτικά μετά από 80 χρόνια , το 1844 στις Η.Π.Α. , με την εφεύρεση του ηλεκτρικού τηλέγραφου.
 
Α. ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΟΥ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΥ
 
Το 1774 ο Eλβετός George Luis Lesage πέτυχε πρώτος την κατασκευή ενός είδους ηλεκτροστατικού τηλέγραφου.
Στα τέλη του 18ου αιώνα ο Ιταλός καθηγητής φυσικής Alessandro Volta κατασκεύασε από χαλκό και ψευδάργυρο τη βολταϊκή ή ηλεκτρική στήλη, τον πρόδρομο δηλαδή της σημερινής μπαταρίας. Έτσι καθένας μπορούσε να έχει μια φθηνή παροχή συνεχούς ηλεκτρικού ρεύματος.
Ακολούθησε ο ηλεκτρολυτικός τηλέγραφος του Γερμανού Von Semering το 1810 και ο ηλεκτρομαγνητικός τηλέγραφος του Γάλλου Ampere.
Και τα τρία αυτά συστήματα ηλεκτρικού τηλέγραφου είχαν το μεγάλο μειονέκτημα ότι χρησιμοποιούσαν πολλά καλώδια και ήταν έτσι δύσκολη η μόνωσή τους και η κατασκευή ενός εκτεταμένου συστήματος επικοινωνίας.
Στην Aγγλία εκείνη την εποχή οι William Cooke και Charles Wheatston επινόησαν ένα σύστημα ηλεκτρομαγνητικού τηλέγραφου που χρησιμοποιήθηκε πολύ στα τρένα.

Β. ΜΟΡΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ

Ο Samuel Finley Morse γεννήθηκε το 1791 στις Η.Π.Α και ήταν σπουδαίος ζωγράφος. Το 1832 πάνω σε ένα πλοίο παρατήρησε έναν επιβάτη που έπαιζε με έναν ηλεκτρομαγνήτη ανοίγοντας και κλείνοντας ένα ηλεκτρικό κύκλωμα. Εντυπωσιάστηκε και αποφάσισε να ασχοληθεί αποκλειστικά με την κατασκευή ενός συστήματος ηλεκτρικής τηλεγραφίας. Το 1837 πέτυχε την κατασκευή μιας συσκευής όπου ένας ωρολογιακός μηχανισμός κινούσε συνέχεια μια χάρτινη ταινία πάνω στην οποία έγραφε ένα μολύβι. Όταν ένα χειριστήριο έκλεινε ένα ηλεκτρικό κύκλωμα, τότε ένας ηλεκτρομαγνήτης τραβούσε το μολύβι και αυτό έγραφε σε άλλη θέση.
Τελειοποίησε το σύστημά του κάνοντάς το να στέλνει και να λαμβάνει τελείες και παύλες. Ο τρόπος αυτός επεκτάθηκε σε όλο τον κόσμο και πέρασε στην ιστορία σαν η πρώτη μεγάλη εφεύρεση στις τηλεπικοινωνίες. Στις 24 Μαΐου 1844 στάλθηκε το πρώτο μήνυμα με τον ηλεκτρικό τηλέγραφο σε μια απόσταση 60 χ.λ.μ. από την Ουάσιγκτον στη Βαλτιμόρη και είχε περιεχόμενό του το κείμενο: "Θαυμαστά τα έργα του Κυρίου!"
Η εξέλιξη ήταν αλματώδης. Ιδρύθηκαν μεγάλε τηλεγραφικές εταιρείες, πολλά πρακτορεία ειδήσεων και πολλές εφημερίδες έβαλαν τη λέξη "τηλέγραφος" στο όνομά τους. Κάποιοι τόλμησαν και σκέφτηκαν να καλύψουν με τηλεγραφικό καλώδιο τον Ατλαντικό Ωκεανό και να ενώσουν έτσι την Ευρώπη με την Αμερική, κάτι που ήταν όνειρο αιώνων. Αυτό το πέτυχε ο νεαρός επιχειρηματίας Cyrus Field το 1866 μετά από πολλές προσπάθειες.

Γ. Ο ΜΠΕΛ ΚΑΙ ΤΗΛΕΦΩΝΟ
 

Ο Graham Bell γεννήθηκε το 1847 στο Εδιμβούργο της Σκοτίας και ακολούθησε το επάγγελμα του πατέρα του που ήταν καθηγητής ρητορικής και ασχολήθηκε με τη διδασκαλία της ομιλίας και της γραφής σε κωφάλαλα παιδιά.
Το 1870 πήγε στις Η.Π.Α. για να αναζητήσει καλύτερη τύχη και εκεί γνώρισε έναν πλούσιο Αμερικανό του οποίου η κόρη ήταν κωφάλαλη η Maybel. Ο Bell αγωνίστηκε πολύ καιρό για να μπορέσει να μετατρέψει τους ήχους των ανθρώπων σε παλμικές κινήσεις, για να μπορούν έτσι να καταλαβαίνουν τα ανθρώπινα λόγια και οι κωφάλαλοι.

Στη μεγάλη του προσπάθεια είχε βοηθό τον Thomas Watson, γνώστη του ηλεκτρισμού, που μαζί δούλευαν και πέτυχαν το μεγάλο κατόρθωμα. Κάποια μέρα του 1875 ο Bell παρατήρησε τυχαία ότι ένα ατσαλένιο έλασμα όταν δονείτο από ήχους, επηρέαζε το ρεύμα ενός ηλεκτρομαγνήτη και μάλιστα το ρεύμα άλλαζε μορφή ανάλογα με τους ήχους που έπεφταν πάνω στο έλασμα.
Παρατήρησε ακόμη ότι σε κάποιο άλλο σημείο, ένας άλλος ηλεκτρομαγνήτης επηρεαζόταν από αυτές τις αλλαγές του ρεύματος και με τη σειρά του έκανε ένα άλλο έλασμα να πάλλεται. Ο ήχος που παραγόταν είχε πολύ κακή ποιότητα , αλλά η μεγάλη αρχή είχε γίνει.
Σε λίγα χρόνια το τηλέφωνο θα κατακτούσε τον κόσμο.
Το 1915 ο Bell και ο Watson επικοινώνησαν για πρώτη φορά με τηλέφωνο από τις ακτές των Η.Π.Α. , Ειρηνικού και Ατλαντικού.








Τηλεφωνικό κέντρο 19ου αιώνα

 
 
 
 
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
 
Στην Ελλάδα το πρώτο νομοθετικό διάταγμα "περί τηλεφωνικής συγκοινωνίας" εκδόθηκε τον Αύγουστο του 1892 επί Τρικούπη. Η εγκατάσταση έγινε το 1895 επί Δεληγιάννη , με δυο τηλεφωνικά κέντρα: Το ένα στο Κεντρικό Ταχυδρομείο Αθηνών και το άλλο στο Ταχυδρομείο του Πειραιά.
Στο ξεκίνημά τους αυτές οι εφευρέσεις επικράτησαν σε τοπικό επίπεδο στην αρχή, εθνικό μετά , διεθνικό στη συνέχεια , για να φτάσουν σήμερα οι τηλεπικοινωνίες στη δορυφορική μορφή , εκμηδενίζοντας τις αποστάσεις και τα σύνορα.
Η εφεύρεση του τηλεφώνου από τον Bell ήταν η αρχή μιας τεράστιας προσπάθειας επιστημόνων και εφευρετών, ώστε στόχος όλων αυτών είναι η αποκαλούμενη Παγκόσμια Προσωπική Τηλεπικοινωνία (Universal Personal Telecoms ή UPT) η παροχή δηλαδή της δυνατότητας στον χρήστη να απολαμβάνει υπηρεσίες με όποιονδήποτε , οπουδήποτε και αν βρίσκεται στην ξηρά, θάλασσα ή αέρα ή και στο διάστημα.

Ας ευχηθούμε ο θαυμαστός αυτός καινούργιος κόσμος που μας υπόσχονται οι επιστήμονες να είναι "ανθρώπινος" για όλους μας…

 
 

Προηγούμενη σελίδα - Κεντρική σελίδα